Bezpłatne publiczne korty do squasha otwarte na Lower East Side na Manhattanie

Pewnego dnia Alex Wessner i Ryan Wall grali w squasha. „Był piękny wiosenny dzień, 24 stopnie Celsjusza, a ja po prostu chciałem wyjść na zewnątrz” – mówi Wessner. Jedyny problem? Squash, przynajmniej w Nowym Jorku, jest sportem wyłącznie halowym. Cztery lata później Wessner i Wall połączyli siły z innymi entuzjastami squasha, Brianem Staubem i Seanem Dragannem, aby założyć Public Squash i zbudować pierwsze bezpłatne publiczne korty do squasha w Nowym Jorku.

Drzwi lśniącego, szklanego budynku, którego design nawiązuje do eleganckiego, nowoczesnego stylu sklepu Apple Store, zostały oficjalnie otwarte we wtorek. Korty, zlokalizowane w Hamilton Fish Park na Lower East Side, sąsiadują z basenem olimpijskim, boiskami do koszykówki i centrum rekreacji w stylu Beaux-Arts, zaprojektowanym w 1898 roku przez Carrère & Hastings (tę samą firmę, która zaprojektowała słynną Bibliotekę Publiczną Nowego Jorku przy Piątej Alei na Manhattanie). Miłośnicy squasha mogą bezpłatnie wypożyczyć rakiety i piłki przed rozpoczęciem gry.

Fani tego sportu rozpoznają, jak nowa jest ta koncepcja. Kortów do squasha jest mnóstwo na Manhattanie, ale większość z nich to kluby wielopoziomowe i siłownie z karnetami, często po zawyżonych cenach. (Oprócz opłat członkowskich, większość klubów pobiera opłatę za wynajem kortu.) Weisner nazywa to „problemem preppy” tego sportu, co jest w rzeczywistości błędnym przekonaniem. „Chociaż jest uważany za wyrafinowany sport”, mówi, „w rzeczywistości ma skromne początki”. (Co ciekawe, pierwotnie w ten sport grano na zewnątrz.) Pierwszymi graczami w squasha byli więźniowie londyńskiego więzienia Fleet, którzy zaczęli uderzać piłki rakietami o ściany więzienia jako formę ćwiczeń na początku XIX wieku. Sport został bardziej formalnie zorganizowany w Harrow School for Boys w Londynie, gdzie w 1864 roku zbudowano pierwsze cztery korty do squasha. Od tego czasu sport rozprzestrzenił się na całym świecie, osiągając różny stopień popularności, ale dla Nowojorczyków i większości Amerykanów problem preppy pozostał.
Kierując się mentalnością milenialsów, członkowie Public Squash Courts przeprowadzili badania online i odkryli, że pomimo licznych wyszukiwań w Google publicznych kortów do squasha w Nowym Jorku, wyniki były niejednoznaczne, ponieważ kortów tam nie było. Pomimo setek publicznych kortów do piłki ręcznej w pięciu dzielnicach, wyszukiwanie takich lokalizacji w internecie było znacznie rzadsze. Mając nadzieję na zerwanie z tradycją, grupa zwróciła się do nowojorskiego Departamentu Parków i Rekreacji z pomysłem przekształcenia niektórych istniejących kortów do piłki ręcznej w korty do squasha. Uznali, że samo dobudowanie trzech dodatkowych ścian całkowicie zamknie przestrzeń, spełniając międzynarodowe standardy squasha. Przekonany, Departament Parków wydzierżawił korty za darmo, ale budowa przypadła Weisnerowi, Staubowi, Wallowi i Draganowi.
Organizacja rozpoczęła wieloletnią kampanię zbierania funduszy. Darowizny o różnej wysokości, głównie od przyjaciół, rodziny i pasjonatów squasha, a także ze sprzedaży koszulek PS, ostatecznie pozwoliły zebrać wystarczająco dużo pieniędzy na budowę nowoczesnego kortu do squasha na świeżym powietrzu.

Te działania to dopiero początek działań rebrandingowych, mających na celu ożywienie korzeni gry w Ivy League i uczynienie jej tak dostępną, jak lokalna gra w koszykówkę. Nie tylko zawodnicy rozumieją wartość squasha: w przeciwieństwie do tenisa, ten sport jest zaskakująco przystępny, a Forbes uznał go nawet za jeden z najzdrowszych. Nowojorskie organizacje, takie jak CitySquash, od dawna dostrzegają korzyści, jakie squash może przynieść młodzieży z ubogich rodzin: na ich stronie internetowej podano, że 100% absolwentów CitySquash kończy szkołę średnią, a 98% kontynuuje naukę na studiach.

PS ma również na olimpijską przyszłość squasha. „Nigdy nie był to sport olimpijski, głównie ze względu na trudności z dostępem do obiektów. Mam nadzieję, że ten model pomoże squashowi zakwalifikować się do igrzysk olimpijskich” – powiedział Wall.
Zespół postrzega tę przestrzeń jako coś więcej niż tylko kort, wyjaśniając, że szklane ściany pozwalają na kreatywność, a przestrzeń wewnętrzna ma potencjał do organizacji imprez. Chociaż plany budowy drugiego kortu nie zostały jeszcze zrealizowane, to z pewnością jest to kolejny krok. Nasuwa się więc pytanie: co powstrzymuje kogoś przed zbudowaniem kolejnego kortu? „Nic ich nie powstrzymuje i mamy nadzieję, że tak się stanie!” – mówi Weisner. „Naszym celem jest dostępność, więc śmiało inspirujcie się! Chcemy po prostu, aby każdy mógł przyjść i zagrać”.