တရုတ်ဘောလုံးရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း ဆွေးနွေးတဲ့အခါ လိဂ်ကို ဘယ်လိုပြုပြင်ပြောင်းလဲမလဲဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြပေမယ့် အခြေခံအကျဆုံးပြဿနာဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဘောလုံးရဲ့ အနေအထားကို လျစ်လျူရှုထားကြပါတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဘောလုံးရဲ့ အုတ်မြစ်ဟာ ခိုင်မာမှုမရှိဘူး၊ အုတ်မြစ်မချဘဲ အိမ်တစ်လုံးဆောက်သလိုပါပဲ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အလှဆင်ပါစေ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ ဝန်ခံရပါမယ်။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် တရုတ်လူမျိုးအများစုက ဘောလုံးကို စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိကြပါဘူး။ အလျင်အမြန်ပြောင်းလဲနေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လူတွေဟာ မြက်ခင်းပြင်စိမ်းပေါ်မှာ ချွေးထွက်နေတာထက် တိုက်ရိုက်အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိစေနိုင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရွေးချယ်ဖို့ ပိုပြီးဆန္ဒရှိကြပါတယ်။ ဆိုလိုတာက လှုံ့ဆော်မှုလား။ တကယ်တော့၊ ဒီလို ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘောလုံးဟာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပုံရပြီး လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်ဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။
တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဘောလုံးက ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း လူကြိုက်မများတာလဲ။ အကြောင်းရင်းက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အပျော်တမ်းဘောလုံးလောကရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ပွဲတစ်ပွဲပြီးရင် လူတိုင်း သတိထားပြီး ဒဏ်ရာရမှာကို ကြောက်ကြပါတယ်။ ဒီစိုးရိမ်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်က ဝေဒနာက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုတင်မကဘဲ ဘဝမှာ အကူအညီမဲ့မှုလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ လူမှုဖူလုံရေး အပြည့်အဝရှိတဲ့ ဒီနိုင်ငံမှာ လူတွေဟာ ဒဏ်ရာကြောင့် အလုပ်ပြုတ်မှာကို စိုးရိမ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး ဘဝက စွန့်ပစ်ခံရမှာကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြဆဲပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အရက်သောက်တာနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတာက ပိုပြီး “ကုန်ကျစရိတ်သက်သာတဲ့” ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပုံရပါတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနီးကပ်စေပြီး သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသနိုင်လို့ပါ။
ဘောလုံးအားကစားရဲ့ ရေပန်းစားမှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကူးထားသလောက် မမြင့်မားပါဘူး။ ဒီကွဲပြားတဲ့ခေတ်မှာ လူငယ်တွေဟာ ဂိမ်းတွေကို စွဲလမ်းနေကြပြီး အသက်လတ်ပိုင်းနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက မာဂျောင်ကို ပိုနှစ်သက်ကြပြီး ဘောလုံးဟာ မေ့လျော့ခံထားရတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ မိဘတွေဟာ သူတို့ရဲ့ကလေးတွေကို ဘတ်စကက်ဘော၊ တင်းနစ်၊ စားပွဲတင်တင်းနစ်၊ ရေကူးစတဲ့ အားကစားတွေကို ကစားခွင့်ပေးဖို့ ပိုပြီး ဆန္ဒရှိကြပါတယ်။ ဘောလုံးဟာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဘောလုံးပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်းပြောရရင် 'မြေပြင်ပေါ်မှာ ကြက်အမွှေးတွေ ပေကျံနေတယ်' လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က ဘောလုံးကို မူလက စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သူတွေကိုတောင် တွန့်ဆုတ်စေပါတယ်။ မြို့ကြီးတွေမှာ မိဘတွေက သူတို့ရဲ့ကလေးတွေကို ဘောလုံးကစားခွင့် မပေးကြပါဘူး။ နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးတွေမှာတော့ ဘောလုံးကို ပိုပြီး လျစ်လျူရှုထားကြပါတယ်။ မြို့ထဲက ဘောလုံးကွင်းက လူသူကင်းမဲ့ပြီး နှလုံးသားကို နာကျင်စေပါတယ်။
တရုတ်ဘောလုံးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အာရုံစိုက်တဲ့ အယ်ဒီတာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အလွန်စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် အားကစားဖြစ်တဲ့ ဘောလုံးဟာ တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဒီလို မသက်မသာဖြစ်စရာ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ လက်မလျှော့နိုင်ပါဘူး။ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ ဘောလုံးအပေါ် ချစ်ခင်မှုကို အခြေခံအားဖြင့် လှုံ့ဆော်ပေးမှသာ တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဘောလုံးဟာ အမှန်တကယ် အမြစ်တွယ်နိုင်မှာပါ။
တရုတ်ဘောလုံးရဲ့ အနာဂတ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာစေဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကို like လုပ်ပြီး share လုပ်ပေးပါ။ တရုတ်ဘောလုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အတူတကွ ပါဝင်ကူညီကြပါစို့။
တခြားနိုင်ငံတွေက ဘောလုံးကို သူတို့ရဲ့ဘဝလို့ မြင်ကြတဲ့အချိန်မှာ တရုတ်လူမျိုးအများစုက ဘာကြောင့် ဒီလောက်စိတ်မ၀င်စားကြတာလဲ။
ကမ္ဘာ့အကျော်ကြားဆုံးအားကစားနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဘောလုံးက နေရာမှာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာတာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှည်လျားတဲ့သမိုင်းကြောင်းနဲ့ လူဦးရေများပြားတဲ့ တရုတ်နိုင်ငံမှာတော့ ဘောလုံးဟာ စစ်ဒဏ်ခံနေရပြီး ဆင်းရဲတဲ့နိုင်ငံတွေလောက် ရေပန်းစားမှုနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု နည်းပါးပါတယ်။
စက်မှုလုပ်ငန်းတစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး ဒီစက်မှုလုပ်ငန်းမှာ လူတွေရဲ့ ပျမ်းမျှလစာက သုံးထောင်ကျော် ရှိနိုင်ပါတယ်။ အင်တာနက်ရဲ့ ပျမ်းမျှလစာက မြင့်မားပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစက်မှုလုပ်ငန်းက ကမ္ဘာ့ဦးဆောင်နိုင်ငံ ဖြစ်နေလို့ပါ။ အခု မော်တော်ကားလုပ်ငန်းနဲ့ ချစ်ပ်လုပ်ငန်းကလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ နိုင်ငံဟာ ဘောလုံးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ရပါမယ်။ ပြီးတော့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားလို့ မရပါဘူး။ ဒီစက်မှုလုပ်ငန်းကွင်းဆက်မှာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ပိုကောင်းအောင် နေထိုင်နိုင်ဖို့ပါ။ တစ်လကို လစာ သုံးထောင် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာက မိုက်မဲရာကျပါတယ်။
အမျိုးသားအားကစားအဖွဲ့အစည်းက ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့နေရာမှာ တရုတ်က ကြီးကြီးမားမားနဲ့ အားကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားကစားမှာ လူနည်းတဲ့အတွက် လူတိုင်းရဲ့ ခွန်အားက အကန့်အသတ်ရှိတာကြောင့်ပါ၊ အားကစားရဲ့ စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်မှုအဆင့်မှာ အမျိုးသားစနစ်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူအရေအတွက် မအောင်မြင်တာကြောင့်ပါ၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တရုတ်က ဘောလုံး၊ ဘတ်စကက်ဘော၊ တင်းနစ်၊ F1 စတဲ့ အားကစားတွေကို မလုပ်နိုင်ပါဘူး။
အာဂျင်တီးနားနဲ့ ဘရာဇီးလ်တို့ဟာ ဆင်းရဲတဲ့နိုင်ငံတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ လူတွေက တရုတ်လူမျိုးတွေထက် မဆင်းရဲပါဘူး။ ဘောလုံးကို စိတ်အားထက်သန်ပြီး ထွက်ပေါက်အဖြစ် အသုံးပြုရတဲ့ သူတို့ရဲ့ အကြောင်းရင်းက အစောပိုင်းကာလတွေမှာ ဥရောပကို ရောက်ရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ရင့်ကျက်တဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းကွင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ပုံမှန်အတက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ။ ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ အလုပ်အကိုင်မှာ ကြိုးစားအားထုတ်တာက ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်တာထက် ပိုရနိုင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် လုပ်နိုင်ရင် ဘာလို့မဖြစ်ရမှာလဲ။
ဘောလုံးကစားတဲ့ လူနှစ်မျိုးပဲရှိတယ်။ တစ်မျိုးက အရမ်းချမ်းသာပြီး အပျင်းကြီးတယ်။ နောက်တစ်မျိုးက ဆင်းရဲပြီး တိုက်ပွဲဝင်ချင်တယ်။ မဆင်းရဲဘူး၊ မချမ်းသာဘူးဆိုတာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာပဲ။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် တရုတ်ဘောလုံးက အလုပ်မဖြစ်ဘူး၊ ခင်ဗျားလိုလူအများကြီးရှိတာက အဓိကအကြောင်းရင်းပဲ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဲဒီကောင်တီအသင်းတွေက အပျော်တမ်းအသင်းတွေလို့ တကယ်ထင်လား။ ထပ်ပြီး ဘေဂျင်းဂူအန်အသင်းက နှစ်သင်းသုံးသင်းထဲမှာ အဓိကကျတာက လူငယ်တွေအတွက် လေ့ကျင့်ရေးလှေကားထစ်တစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်။ ခင်ဗျားပြောတာမှန်ရင်တောင် ရီးရဲလ်မက်ဒရစ်ကလည်း ခင်ဗျားပြောနေတဲ့ အပျော်တမ်းအသင်းကို ရှုံးခဲ့တယ်လို့ တိုးတိုးလေးပြောပါရစေ၊ စပိန်ဘောလုံးက မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူးလား။
လောလောဆယ်တော့ ရိုးရာအားကစားတွေမှာ e-sports အကြောင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလို့ ထင်ပါတယ်၊ လူမှုရေးနဲ့ ဖျော်ဖြေရေးဆိုတဲ့ နှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဘာမှ အစားထိုးလို့မရပါဘူး၊ သူတို့ရဲ့ အသုံးပြုသူအုပ်စုတွေကလည်း လုံးဝထပ်တူမကျပါဘူး၊ e-sports ရဲ့ ပရိသတ်အသစ်တွေက အားကစားကို ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး၊ သူတို့က ရိုးရာအားကစားရဲ့ ဈေးကွက်ဝေစုကို တကယ်ယူသွားတယ်လို့ ပြောဖို့ခက်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ခေတ်မီဖျော်ဖြေရေး ရွေးချယ်စရာတွေ တိုးလာပေမယ့် ရိုးရာအားကစားဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထုတ်မှုကြီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ လူမှုရေးနဲ့ ဖျော်ဖြေရေး ရွေးချယ်စရာ အနည်းငယ်ထဲက တစ်ခုအနေနဲ့ ဂေဟစနစ်မှာ ပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးမရှိပါဘူး၊ အခြေခံအချက်တွေနဲ့ဆိုရင် အပေါ်ယံဖွဲ့စည်းပုံက သိပ်မဆိုးပါဘူး။ e-sports တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ခံစားရဖို့ လိုအပ်တာကြောင့်၊ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပါတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ "ဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ခု ကြည့်မလား၊ ပွဲနှစ်ပွဲ ကစားမလား" ဆိုတာကတော့ လူအများစုအတွက် ရွေးချယ်စရာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ဘောလုံးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဟာ ရိုးရာအားကစားကိုယ်တိုင်က အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဈေးကွက်ရှာဖွေရေးနည်းလမ်းတွေ၊ ယှဉ်ပြိုင်မှုအဆင့်၊ စီးပွားရေးဆိုင်ရာအချက်တွေ၊ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးမှုတွေက ဘောလုံးကို ဖြေရှင်းဖို့ အရေးတကြီးလိုအပ်နေပါပြီ။
သို့သော် ၎င်းသည် တရုတ်နိုင်ငံသားများ ဘောလုံးအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိကြောင်း မဆိုလိုပါ။ အမှန်စင်စစ်၊ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း နိုင်ငံ၏ ဘောလုံးအပေါ် အာရုံစိုက်မှုနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ တရုတ်နိုင်ငံသားများသည် ဘောလုံးကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာပြီး အားကစားတွင် ပါဝင်လာကြသည်။ တရုတ်ဘောလုံး၏ အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည်လည်း မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။
ထုတ်ဝေသူ:
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၈ ရက်
